• Lugar de Ingreso
• Prazos para o pago (artigo 62 da Lei xeral tributaria)
• Medios de Pago
• Efectos da Falta de Ingreso
• Recursos contra a Liquidación
• Suspensión da Liquidación
• Procedemento para o reembolso do custo de garantías
• Aprazamento e Fraccionamento
• Tasación Pericial Contradictoria (TPC)
• Devolución de Ingresos Indebidos
• Compensación de Débedas

 

Unha vez practicada a notificación dunha liquidación ou dunha multa ou sanción administrativa, iníciase o período voluntario de ingreso da débeda tributaria ou do ingreso de dereito público de que se trate.

Lugar de ingreso

O pago da débeda pódese realizar en:

a. As Entidades Colaboradoras da recadación
b. A oficina virtual

Prazos para o pago (artigo 62 da Lei xeral tributaria)

O pago en período voluntario deberase facer: a) Se a notificación da liquidación se realiza entre os días un e 15 de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día 20 do mes posterior ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte. b) Se a notificación da liquidación se realiza entre os días 16 e último de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día cinco do segundo mes posterior ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte (artigo 62.2 da Lei xeral tributaria).

Unha vez iniciado o período executivo e notificada a providencia de constrinximento, o pago da débeda tributaria deberá efectuarse nos seguintes prazos: a) Se a notificación da providencia se realiza entre os días un e 15 de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día 20 de devandito mes ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte. b) Se a notificación da providencia realízase entre os días 16 e último de cada mes, dende a data de recepción da notificación ata o día cinco do mes seguinte ou, se este non fose hábil, ata o inmediato hábil seguinte (artigo 62.5 da Lei xeral tributaria).

Medios de Pago

Poderá pagar, dependendo dos casos, cos seguintes medios: 1) de forma presencial (acudindo a entidade colaboradora para pagar co impreso que lle notifiquen ou que saque da oficina virtual) ou 2) telemáticamente: con tarxeta bancario ou por cargo en conta.

1. Se non dispón de certificado dixital poderá pagar accedendo á oficina virtual:

a. Taxas e prezos: de forma presencial o con tarxeta.
b. Multas e sancións: con tarxeta.

2. Se dispón de certificado dixital poderá pagar accedendo á oficina virtual:

a. Calquera autoliquidación, liquidación que lle notifiquen ou calquera taxa ou prezo: 1) de forma presencial, 2) telemáticamente mediante cargo en conta ou 3) telemáticamente con tarxeta (só persoas físicas).
b. Multas e sancións: 1) telemáticamente mediante cargo en conta ou 2) telemáticamente con tarxeta (só persoas físicas).

Efectos da Falta de Ingreso

A falta de ingreso da débeda no período voluntario orixina que se abra o período executivo para o cobro da débeda polo procedemento de constrinximento.

O inicio do período executivo determina o devengo das seguintes recargas (artigo 28 da Lei xeral tributaria):

• Recarga executiva:5% Cando se satisfaga a totalidade da débeda non ingresada en período voluntario antes da notificación da providencia de constrinximento.
• Recarga de constrinximento reducido: 10% Cando se pague a débeda mais a recarga antes do fin do prazo do artigo 62.5 da Lei Xeral Tributaria.
• Recarga de constrinximento ordinario: 20% Cando se satisfaga a débeda unha vez superado o prazo do artigo 62.5 da Lei Xeral Tributaria.

A recarga de constrinximento ordinaria é compatible cos xuros de demora. Cando resulte esixible a recarga executiva ou a recarga de constrinximento reducida non se esixirán os xuros de demora devengados dende o inicio do período executivo.

Recursos contra a Liquidación

Recurso de Reposición

O recurso de reposición procede, en principio, contra todos os actos da Administración susceptibles de reclamación económico- administrativa.

É potestativo, é dicir, a súa interposición queda a vontade do interesado, quen pode optar por acudir directamente á reclamación económico-administrativa. No entanto, ambas as vías son incompatibles: se se interpón o recurso, non pode acudirse á reclamación ata a resolución daquel.

O prazo para a interposición deste recurso será dun mes contado a partir do día seguinte ao da notificación do acto recorrible ou do seguinte a aquel en que se produzan os efectos do silencio administrativo.

Os efectos fundamentais que produce a interposición do recurso son:

a. a interrupción dos prazos para o exercicio doutros recursos.

b. a posible suspensión da execución do acto impugnado, sempre que a débeda quede debidamente garantida.

No escrito de interposición débese facer constar:

a. a identificación completa do recorrente e, no seu caso, do seu representante, sinalando o domicilio a efectos de notificacións.
b. o órgano ante o que se formula o recurso, identidade do acto que se impugna, lugar e data de interposición.
c. que no se ten impugnado o mesmo acto en vía económico-administrativa.
d. as alegacións que se estimen pertinentes, xuntando os documentos que procedan.

O prazo máximo para notificar a resolución será dun mes contado dende o día seguinte ao de presentación do recurso. No cómputo do prazo anterior non se incluirá o período concedido para efectuar alegacións aos titulares de dereitos afectados aos que se refire o artigo 232.3 3º, nin o empregado por outros órganos da Administración para remitir os datos ou informes que se soliciten. Os períodos non incluídos no cómputo do prazo polas circunstancias anteriores non poderán exceder de dous meses.

Transcorrido o prazo dun mes dende a interposición, o interesado poderá considerar desestimado o recurso ao obxecto de interpor a reclamación procedente.

Reclamación Económico Administrativa

No caso de reclamación económico administrativa que impugne actos de xestión, inspección ou recadación dos tributos cedidos á Comunidade Autónoma de Galicia e das recargas que esta estableza sobre tributos do Estado, é dicir relativos aos impostos de Transmisións patrimoniais e actos xurídicos documentados, Sucesións e doazóns, Patrimonio Imposto sobre a venda comerciante polo miúdo de hidrocarburos, Imposto sobre a Renda das Persoas Físicas ou Tributación sobre o xogo, o órgano competente para coñecer e resolver será o Tribunal Económico Administrativo Rexional de Galicia, órgano da Administración Xeral do Estado.

No caso de reclamación económico administrativa que impugne actos relativos aos impostos de Contaminación atmosférica, canon de saneamento, taxas e prezos, multas e sancións administrativas e demais ingresos de dereito público, o órgano competente para coñecer e resolver será a Xunta Superior de Facenda, órgano da Administración da Comunidade Autónomas de Galicia.

A reclamación debe interporse no prazo dun mes, contado dende o seguinte ao da notificación do acto que se reclama. O escrito de interposición dirixirase ao órgano administrativo que dite o acto reclamable que o remitirá ao tribunal competente no prazo dun mes xunto co expediente correspondente, ao que se poderá incorporar un informe se se considera conveniente.

Suspensión da Liquidación

Por regra xeral, os actos ditados pola Administración son inmediatamente executivos dende o momento en que se diten e, unha vez notificados, o obrigado ao pago ten que proceder ao seu ingreso nos prazos legalmente previstos, sen que a mera interposición dun recurso de reposición ou dunha reclamación económico-administrativa suspenda, por si soa, a execución do acto impugnado.

Con todo, pódese obter a suspensión do ingreso nos seguintes casos:

1. Ao interpoñer recurso de reposición ou reclamación económico administrativa solicitando a suspensión na forma legalmente prevista.
2. Pola mera interposición do recurso de reposición ou reclamación económico administrativa no caso de sancións tributarias.
3. Pola taxación pericial contraditoria (nos casos en que proceda).

Unha vez sexa acordada a suspensión, poderá estender os seus efectos á vía económico-administrativa sempre que se estenda o alcance das garantías achegadas. Tamén poderán estenderse os efectos á vía contencioso administrativa debendo ademais solicitarse a suspensión ante o órgano xudicial e comunicar a interposición do recurso, con solicitude de suspensión, ao órgano administrativo.

Unha vez resolto o recurso, reclamación ou a taxación pericial contraditoria, esixiranse xunto á liquidación que en definitiva proceda os intereses de demora devengados durante todo o tempo que dure a suspensión.

Se como consecuencia da resolución, a débeda tributaria liquidada é declarada total ou parcialmente improcedente, unha vez firme aquela, procederá o reembolso total ou parcial do custo da garantía que, no seu caso, se constituíra para a suspensión.

Supostos de solicitude de suspensión en vía de recurso de reposición:

1º Suspensión automática con garantías taxadas (artigo. 224.1 da Lei xeral tributaria).

a) Depósito de diñeiro ou valores públicos.
b) Aval o fianza de carácter solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución.
c) Fianza persoal e solidaria de dous contribuíntes de recoñecida solvencia para débedas inferiores a 1..500 €, no caso de tributos cedidos (Orden de 15.12.2005), ou inferiores a 601,01 €, no caso de tributos propios ou ingresos de dereito público (Orde de 25.10.1996).

2º Suspensión sen garantías cando ao ditar o acto se incurrira en erro aritmético, material ou de feito (art. 224.3 LGT).

Garantía:

A garantía abarca o importe do acto, os xuros de demora pola suspensión e as recargas que puidesen proceder(artigos. 222.1 da Lei xeral tributaria e artigo 25.3 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

Cando o recurso non afecta á totalidade da débeda tributaria, a suspensión referirase á parte recorrida, quedando obrigado o recorrente a ingresar a cantidade restante (art.224.4 LGT).

Cando a garantía consista en diñeiro ou valores públicos, os intereses de demora pola suspensión serán os correspondentes a 1 mes. Cando a garantía ten efectos na vía económico-administrativa ademais cubrirán outros 6 meses (procedemento abreviado ante órganos unipersoais), 1 ano (procedemento xeral en única instancia) ou 2 anos (procedemento xeral susceptible de recurso de alzada ordinario).

Cando a garantía consista en aval ou fianza de carácter solidario de entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca ou certificado de seguro de caución, o interese de demora exixible será o interese legal.

Competencia:

A competencia para tramitar e resolver a solicitude de suspensión é do órgano que ditou o acto e tamén a solicitude presentásese ante o antedito órgano (artigo 25.4 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

Procedemento:

A solicitude de suspensión debe ir necesariamente acompañada do documento que formalice a garantía, que será unha das previstas legalmente, constituída a favor do órgano que ditou o acto impugnado. A falta dese documento provoca o arquivo da solicitude, así como que a solicitude non teña efectos suspensivos (artigo 25.5 do Regulamento de revisión en vía administrativa).

Supostos de solicitude de suspensión en vía de reclamación económico administrativa:

1º Suspensión automática con garantías taxadas (artigos. 233.1 e 2 da Lei xeral tributaria. e 43 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o órgano de recadación.

2º Suspensión con prestación doutras garantías distintas (artigos. 233.3 da Lei xeral tributaria. e 44 e 45 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o órgano de recadación e require que non se poden achegar as garantías taxadas da suspensión automática.

3º Suspensión sen garantías, de forma total ou parcial (artigos. 233, 4, 5 e 10 da Lei xeral tributaria. e 46 e 47 do Regulamento de revisión en vía administrativa). Neste caso é competente o Tribunal Económico-Administrativo Rexional de Galicia (para tributos cedidos) ou a Xunta Superior de Facenda (para tributos propios e demais ingresos de dereito público) e existen tres supostos:

a) Que concorran prexuízos de imposible ou difícil reparación.
b) Que se incorrera en erro aritmético, material ou de feito (non é necesario aportar garantías pero si é necesaria unha nova solicitude).
c) Actos que non teñan por obxecto unha débeda tributaria ou cantidade líquida e a execución puidese causar prexuízos de imposible ou difícil reparación.

Competencia:

• Nos supostos 1º e 2º, a solicitude de suspensión, xunto cunha copia da reclamación económico administrativa, deberá dirixirse ao órgano que ditou o acto obxecto da reclamación e deberán acompañarse os documentos que xustifiquen a formalización da garantía(para el suposto de garantías taxadas) e a documentación que acredite a imposibilidade de achegar as garantías previstas para a suspensión automática e a natureza e características das garantías que se ofrecen, os bens e dereitos sobre os que se debe constituír e a valoración dos mesmos realizada por perito con titulación suficiente (para o suposto de outras garantías).
   
• No suposto 3º a solicitude dirixirase ao órgano económico administrativo e deberá acreditar necesariamente que o acto podería causar prexuízos de imposible ou difícil reparación, ou debe xustificar a concorrencia do erro, aritmético, material ou de feito.

Procedemento para o reembolso do custo de garantías:

Cando un acto ou débeda sexa declarado total ou parcialmente improcedente por sentenza ou resolución administrativa firme, o interesado terá dereito ao reembolso do custo das garantías achegadas para a suspensión da executividade de devandito acto ou débeda ou para aprazalo ou fraccionalo. Se a sentenza ou resolución o declara só parcialmente improcedente, o reembolso alcanzará á parte correspondente do custo das garantías.

Co reembolso dos custos das garantías, a Administración tributaria abonará o interese legal vixente ao longo do período no que se devengue sen necesidade de que o obrigado tributario o solicite. A estes efectos, o interese legal devengarase dende a data debidamente acreditada en que se incorreu en devanditos custos ata a data en que se ordene o pago.

Esta regulación correspóndese co disposto no artigo 33 da Lei xeral tributaria.

Aprazamento e Fraccionamento:

O pago da débeda pode aprazarse ou fraccionarse pola Administración a solicitude do interesado cando a súa situación económico-financeira, discrecionalmente apreciada pola Administración, lle impida transitoriamente efectuar o pago do seu débito.

A solicitude de aprazamento ou fraccionamento debe dirixirse ao órgano competente da recadación, nos seguintes prazos:

• Se a débeda se atopa en período voluntario de pago, antes de que este finalice, e se se trata de declaración-liquidación o autoliquidación, dentro dos prazos sinalados para a súa presentación e ingreso polas normas propias de cada tributo.
• Se a débeda está en período executivo, en calquera momento anterior á notificación do acordo de alleamento dos bens embargados.

A solicitude de aprazamento ou fraccionamento conterá, necesariamente, os seguintes datos:

• Identificación completa do solicitante ou, no seu caso, da persoa que o represente.
• Identificación da débeda indicando o seu importe, concepto e data de finalización de ingreso voluntario.
• Causas que motivan a solicitude.
• Prazos e demais condicións do aprazamento ou fraccionamento que se solicita.
• Garantía que se ofrece.
• Lugar, data e firma.

Como regra xeral, o solicitante debe ofrecer garantía en forma de aval solidario dunha entidade de crédito ou sociedade de garantía recíproca, acompañando á solicitude o correspondente compromiso da entidade de acompañar o aval se se concede o aprazamento.

Se se xustifica que non é posible obter un aval, poderá prestarse algunha das seguintes garantías:

• Hipoteca mobiliaria ou inmobiliaria.
• Prenda con ou sen desprazamento.
• Fianza persoal ou solidaria.
• Calquera outra que se estime suficiente.

A garantía debe formalizarse no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte ao da notificación do acordo de concesión e, se transcorre o devandito prazo sen que se formalice a garantía, queda sen efecto o acordo de concesión esixíndose a débeda pola vía de constrinximento, se concluíu o prazo voluntario de ingreso ou a continuación do procedemento de constrinximento se o aprazamento ou fraccionamento solicitouse en período executivo.

A garantía deberá cubrir o principal máis os intereses de demora máis un 25% de ambos.

Excepcionalmente poderá dispensarse total ou parcialmente ao obrigado tributario da constitución das garantías nos casos seguintes:

• Cando as débedas tributarias sexan de contía inferior á que se fixe na normativa tributaria, actualmente a Orde 157/2003 do 30 de xaneiro estableceu a devandita contía en 6.000 €, tendo en conta que para o cálculo da devandita cantidade deberán computarse todas as débedas pendentes tanto en período voluntario, como en período executivo, así mesmo deberán computarse ademais os aprazamentos e fraccionamentos non resoltos, así como o importe dos vencementos pendentes de ingreso das débedas aprazadas ou fraccionadas.
• Cando o obrigado ao pago careza de bens suficientes para garantir a débeda e a execución do seu patrimonio puidese afectar substancialmente ao mantemento da capacidade produtiva e do nivel de emprego da actividade económica respectiva, ou puidese producir graves quebrantos para os intereses da Facenda Pública, na forma prevista regulamentariamente.
• Nos demais casos que estableza a normativa tributaria.

En todo caso, as cantidades aprazadas ou fraccionadas devengarán intereses de demora.

Tasación Pericial Contradictoria

Os interesados poderán promover a taxación pericial contraditoria, en corrección dos medios de comprobación fiscal de valores sinalados no artigo 57 da LGT, dentro do prazo do primeiro recurso ou reclamación que proceda contra a liquidación efectuada de acordo cos valores comprobados administrativamente ou, cando a normativa tributaria así o prevexa, contra o acto de comprobación de valores debidamente notificado.

Nos casos en que a normativa propia do tributo así o prevexa, o interesado poderá reservarse o dereito a promover a TPC cando estime que a notificación non contén expresión suficiente dos datos e motivos tidos en conta para elevar os valores declarados e denuncie a devandita omisión nun recurso de reposición ou nunha reclamación económico-administrativa. Neste caso, o prazo a que se refire o parágrafo anterior contarase dende a data de firmeza en vía administrativa do acordo que resolva o recurso ou a reclamación interposta.

A presentación da solicitude de TPC, ou a reserva do dereito a promovela a que se refire o parágrafo anterior, determinará a suspensión da execución da liquidación e do prazo para interpor recurso ou reclamación contra a mesma.

Será necesaria a valoración realizada por un perito da Administración cando a cuantificación do valor comprobado non se realizou mediante ditame de peritos daquela.

• Se a diferenza entre o valor determinado polo perito da Administración e a taxación practicada por o perito designado polo obrigado tributario, considerada en valores absolutos, é igual ou inferior a 120.000 euros e ao 10 por cento de dita taxación, esta última servirá de base para a liquidación.
• Se a diferenza é superior, deberá designarse un perito terceiro.

Os honorarios do perito do obrigado tributario serán satisfeitos por este. Cando a diferenza entre a taxación practicada polo perito terceiro e o valor declarado, considerada en valores absolutos, supere o 20 por cento do valor declarado, os gastos do terceiro perito serán abonados polo obrigado tributario e, en caso contrario, correrán a cargo da Administración.

A valoración do perito terceiro servirá de base á liquidación que proceda cos límites do valor declarado e o valor comprobado inicialmente pola Administración tributaria.

Devolución de Ingresos Indebidos

Os suxeitos pasivos ou responsables e os demais obrigados tributarios teñen dereito á devolución dos ingresos que indebidamente realizasen con ocasión do pago das débedas tributarias, por motivos distintos dos previstos nas normas propias de cada tributo.

En particular, procede a devolución nos seguintes casos:

• Cando se produciu unha duplicidade no pago de débedas ou obrigacións tributarias.
• Cando a cantidade pagada sexa superior ao importe das débedas liquidadas ou autoliquidadas.
• Se se ingresan débedas logo de prescribir a acción para esixir o seu pago ou se realizou o ingreso dunha autoliquidación habendo prescrito o dereito da Administración a practicar a oportuna liquidación.
• Cando a Administración rectifique, de oficio ou a instancia do interesado, erros aritméticos, materiais ou de feito e o acto obxecto de rectificación motive un ingreso indebido.

Así mesmo, procederá a devolución cando como consecuencia dunha resolución administrativa ou xudicial firme se anule total ou parcialmente unha débeda liquidada ou autoliquidada e tal anulación dé lugar ao ingreso indebido.

Ademais do propio ingreso indebido, a devolución inclúe a recarga, costas e xuros, se o ingreso se realizou en vía de constrinximento, e o xuro de demora polo tempo transcorrido dende o ingreso ata a proposta de pago.

O dereito á devolución prescribe aos 4 anos (para débedas tributarias) ou aos 5 anos (para débedas non tributarias) dende o día en que se realizou o ingreso indebido, aínda que o devandito prazo se interrompe por calquera acto fehaciente do suxeito pasivo dirixido a obter a devolución, ou por calquera acto da Administración en que se recoñeza a súa existencia.

O procedemento de devolución pode iniciarse de oficio pola Administración ou a instancia do interesado mediante escrito que conteña a súa identificación completa e a xustificación do ingreso indebido.

A resolución que se dite neste procedemento é reclamable en vía económico-administrativa, previo recurso de reposición, se o interesado decide interpoñelo.

Compensación de Débedas

As débedas tributarias poden extinguirse total ou parcialmente por compensación:

• Cos créditos recoñecidos por acto administrativo firme a que teñan dereito os suxeitos pasivos en virtude de ingresos indebidos.
• Con outros créditos recoñecidos por acto administrativo firme.

Acordada a compensación, o crédito e a débeda extínguense na cantidade en que concorran. Se a débeda é superior ao crédito procederase á prema do exceso, se non é ingresado ao seu vencemento ou continuará o procedemento se a débeda xa estaba constrinxida. Se o crédito é superior á débeda, abónase a diferenza ao interesado.

O debedor que inste a compensación deberá dirixir ao órgano competente, solicitude que conterá os seguintes requisitos:

• Identificación completa do obrigado ao pago e, no seu caso, da persoa que o represente.
• Identificación da débeda e do crédito recoñecido.
• Declaración expresa de non ter sido transmitido ou cedido o crédito.
• Lugar, data e sinatura.

Á solicitude de compensación acompañaranse os seguintes documentos:

• Se a débeda tributaria cuxa compensación se solicita foi determinada mediante autoliquidación, o modelo oficial de autoliquidación debidamente cumprimentado conforme á normativa do tributo de que se trate.
• Certificación da oficina de contabilidade do organismo xestor do gasto, na que se reflicta a existencia do crédito recoñecido e que o mesmo non foi pagado.

Se o crédito ofrecido en compensación deriva dun ingreso tributario indebido, en lugar da certificación anterior acompañarase copia do acto, resolución ou sentenza firme que o recoñeza e declaración escrita do solicitante de que dito acto non está recorrido.

A resolución que se dite sobre a compensación é reclamable en vía económico-administrativa, previo recurso de reposición, se o interesado decide interpoñelo.